باهنر دروغ گفت آنها در پی رد هشت وزیر نبودند اما….

همان شبی که علی لاریجانی با مطهری پسر و باهنر زیرک و توکلی شاکی پای یک میز گرد آمده بودند تا طرحی برای پیروزی بر احمدی نژاد کشند خوب می دانستند باید طرحی ریزند که رهبر را وادار به موضع گیری کنند آن حلقه چند نفره به دنبال راهی بودند تا در ابتدا چهره ای منتقد بگیرند و دوم پای شخصی را به میان بیاورند که با پذیرش نصایح اش دینی بر گردنش نهند و سوم تن به بازی بیهوده رد وزرا ندهند.اما آنشب حل این سوال باعث شد آن چهار وکیل تا سحری که منتظر قوت نانی بود بحث کنند و پای سفره دینداری دوباره مناقشه کنند.راستی چگونه باید این سه طرح را پیاده می کردند؟ 

آنها خوب می دانستند که به راحتی می توانند دستکم هشت وزیر را خانه نشین کنند اما هشت یا نه وزیر هم یعنی بیشتر از یک سوم کابینه دهم و برکناری یک سوم کابینه دهم بدین معنا بود که جامعه جهانی به رسمی ترن شکل بوی شکاف به مشامش برسد آنهم شکاف در گروهی که تا دیروز همه خودی بودند.آن حلقه آنشب دریافته بودند اگر سخنان تندی بر زبان جاری کنند واسطه های مختلفی به میدان خواهند ریخت تا مجلس و کابینه را آشتی دهند اما کار از واسطه گری و لابی های شبانه گذشته بود پس چه باید کرد؟سخن تند به زبان بیاوریم و بعد به وزرا رای اعتماد بدهیم؟این سوالی بود که آنشب همه با آن مواجه شدند تا اینکه یاد درسی از دروس علوم سیاسی خود افتادند به نام کنش های اولیه آری سخنان تند و صریح آنان رهبری را به صحنه خواهد کشید و این همان چیزی بود که آن چندنفر در پی اش بودند.چرا؟آنها می خواستند سخنان تندی بر زبان بیاورند تا بر طبل رسوایی کابینه بکوبند اما نمی خواستند عدد زیادی از وزرا را رد صلاحیت کنند و این حل می شد به این شرط که شخص متنفذی پا در میدان گذارد. 

راستی چرا نمایندگان اصول گرا نمی خواستند وزرای زیادی را برکنار کنند؟ شکاف بعد از جدایی مردم از حاکمان اتفاق افتاده است و در بدنه قدرت نیز به کرات شاهد این شکاف هستیم آیا رخ دادن چندباره این شکاف آنهم در قوه مقننه نظام را مستقیم به سراشیبی سقوط نمی کشاند؟آیا دوباره رد صلاحیت هشت وزیر اخبار ایران را به صدر اخبار دنیا نمی برد؟بله اگر چنین کاری نمایندگان انجام می دادند دقیقا این دو مورد کلید می خورد مواردی که اصلا به نفع حاکمیت نبود و مجلس و اصولگرایان هم در پی این رخداد نبودند. 

اما نکته مهم و ظریف داستان اینجاست آیا رد صلاحیت گسترده وزرا به نفع مجلس تمام می شد؟خیر حتی اگر دو مورد بالا را نادیده بگیریم باز هم مجلس بازی را می باخت چرا که احمدی را به موضع منتقد و حق به جانب می برد و در ثانی در دراز مدت این به نفع احمدی نژاد تمام می شد چرا که با سرپرستانی برای کابینه تا پایان مهلت معرفی وزیر، وزارتخانه را به میل خود اداره می کرد و وزرایی شبیه وزرای قبلی نیز معرفی می نمود و سرانجام این مجلس بود که با دو چالش روبرو می شد چالش اول حمایت رهبری و فشار رهبری بود که با موضع گیری منتقدانه احمدی نژاد اتفاق می افتاد و چالش دوم تایید وزرایی بود که از همان دست بودند و در ادامه بازی مجبور به تایید می شد. 

پس مجلس شورا راه دیگری را برگزید مجلس به بازی عبث تن نداد نه اینکه برنده باشد اما این خیلی مهم است در بازی که سرنوشت برایتان خواب شکست دیده اول اینکه تن به بازی سرنوشت ندهید و دوم شخصی را به میدان بیاورید که با پادرمیانی اش بعدها دینی بر گردنش داشته باشید.این سرنوشت مجلسیست که قصد بازی سیاسی و چاره های بخردانه دارد و برای همین است که آرزو می کنیم ای کاش اصلاح طلبان ما بازی های سیاسی را می دانستند. 

اما یک سوال دیگر هم پیش روست تا فرضیه نوشته شده را کمی قوام بخشیم، سوال اینست آیا نامه رهبر چون گذشته در دل اصول گرایان اعتبار داشته است؟حقیقت اینست که با یک پاسخ خیر مواجه می شویم چرا که تابوهای شکسته شده در انتخابات اخیر به همه سرایت کرد و مهمتر اینکه نیم بیشتر مجلس شورا آرا خویش را به کیسه موسوی ریخته اند و موضع گیری صریح و جانبدارانه رهبری _نه پدرانه_ صف اصول گرایی را روبروی رهبری قرار داده است.اما آیا به عنوان یک برانداز؟ابدا اصلا چنین گزینه ای در دل اصول گرایان مجلس وجود ندارد اما یک گزینه پررنگ است آنان جایگاهشان را از دست داده اند و پدر، پسر کوچک خویش یعنی محمود را در آغوش گرفته است پس اصولگرایان ناچارند پدر را بر پسر بشورانند اما خوب پدری که بین فرزندانش تبعیض قایل شود آن اعتبار دیروز را دیگر ندارد شاید فرزند اصول گرا هیچ وقت پدر را کنار نزند اما به زودی با بدست گرفتن اریکه قدرت سعی در محدود کردن پدر خواهد داشت.

این یک جنگ بقاست و اصول گرایان نمی خواهند به خرده نانی بسنده کنند پس می جنگند نه برای مردم بل برای خواسته خود و ما تماشاچیان این معرکه هستیم روزی به میدان می آییم و روزی دیگر در صف کوچ و خروج و سکوت، اشک می ریزیم.این تحلیل هیچ جا بیان نشده چه پذیرفتید و چه نه اما بدانید تحلیل آن چیزی نیست که همه راجع به آن اتفاق نظر دارند!! اما خوب گوش جان می دهم به هر نقدتان حتی با صریح ترین واژه ها………….